[review] Red Steel 2

Geschreven door Brian de Lint

dinsdag, 30 maart 2010 01:45

De eerste keer dat Ubisoft zich in de wereld van het virtuele zwaardvechten waagde pakte het niet zo goed uit als men had gehoopt, is deze nieuwe iteratie in de Red Steel serie wel je aandacht waard?

Red Steel 2 mag dan wel statig de titel van zijn voorganger dragen, de gelijkenis in de twee titels is ver te zoeken. Ja, je kunt geweren gebruiken en met zwaarden vechten en ja, het oosten heeft veel invloed gehad op deze titel, maar verder dan dit zal de gelijkenis niet gaan. Red Steel 2 heeft een ander soort verhaal, een andere setting en bovenal een andere uitvoering, maar wanneer we het hebben over de middelmatige titel: Red Steel, is dit misschien wel een goed iets.

In Red Steel 2 speel jij als de laatste krijger van de Kusagari clan, welke met al zijn macht de Sora Katana, het heilige zwaard van de Kusagari, uit de handen van de Jackals moet houden. Deze zelfde Jackals hebben - samen met een andere clan, de Katakara - de rest van de Kusagari uitgemoord onder leiding van de slechterik Shinjiro, dit alles om het geheim van de Sora Katana te ontrafelen. Gelukkig sta je niet alleen in dit gevecht en krijg je hulp van een aantal rebellen, onder wie: Jian, Tamiko, Steve Judd en later in het spel Songan. Deze mensen hebben ieder een andere specialiteit en kunnen jou op eigen wijze verder helpen met je strijd tegen de Jackals, de Katakara en uiteindelijk Shinjiro.

Red Steel 2 vordert via een missie structuur, je moet allerlei opdrachten uitvoeren om te vorderen in het spel, welke kunnen variëren van het neer maaien van een stel vijanden tot het herstellen van communicatie torens. Deze missies hangen in verscheidene barren, dojo's en andere gebouwen op het prikbord en de missies die belangrijk zijn voor de verhaallijn volgen elkaar op. Deze missies kunnen erg veel variëren, van het opblazen van trucks tot het begeleiden van een mijnkar met explosieven, maar je kunt er gif op innemen dat je met elke missie een heftige confrontatie met meerdere vijanden zult krijgen.

Naast de hoofdmissies zijn er ook in elke stad een stel sub-missies welke je kunt doen om wat extra geld te verdienen waarmee je wat nieuwe wapens of technieken aan kunt schaffen. Meestal kom je de dingen die je moet vinden voor de sub-missies ook tegen wanneer je het pad van de hoofdmissies volgt. Het is dus vaak een kleine moeite om deze extra's te voltooien en het zakcentje kan je, in het begin zeker, goed gebruiken.

De game maakt gebruik van een autosave en checkpoint systeem zodat je op elk moment, waar dan ook kunt stoppen en weer op kunt pakken bij de laatst voltooide missie of laatst binnengelopen omgeving. Dit is heel fijn omdat sommige gevechten niet altijd uitpakken zoals je had gehoopt, een kleine foutje in zulk soort situaties snel fataal kan worden.

De controls van Red Steel 2 voelen erg vloeiend aan en maken zeker een intrede in mijn lijstje met favoriete controls. Je schiet met de B-knop, mikt met de IR-pointer en kijkt rond door het mikpunt naar de randen van het scherm te bewegen. Hoe snel je rondkijkt is afhankelijk van de instellingen die je hebt gekozen, je kunt keuze maken uit drie voorgeprogrammeerde besturingen te weten: Forgiving, Normal en Precise. Forgiving is het minst responsief en geeft je meer tijd om te mikken op vijanden, maar draait minder snel rond, Precise is juist heel erg responsief en draait sneller, en Normal zit tussen Forgiving en Precise in. Hoewel deze controls erg goed werken is het niet dit onderdeel van de besturing waar ik het meest van onder de indruk ben.

Red Steel 2 bevat net als zijn voorganger de mogelijkheid om je zwaard te trekken in de strijd, echter bepaalde de game nu niet waar en wanneer je dit machtige wapen trekt, maar jij. Dit maal maakt Ubisoft gebruik van de Wii MotionPlus uitbreiding en dit zorgt er voor dat de zwaardgevechten erg precies zijn. Het is niet de één op één besturing die ons beloofd werd, maar het voelt wel erg goed aan. Door de Wii MotionPlus weet de game welke richting je op zwaait en hoe hard en dit zet het om in slagen, hoe harder je slaat, hoe meer pijn het doet bij de tegenstander en hoe sneller ze op de grond liggen rijp voor een finishing move. Met de A-knop verdedig je tegen zwaard aanvallen van vijanden en ook blokkeer je gevuurde kogels door de A-knop ingedrukt te houden. Denk alleen niet dat je altijd veilig bent als je deze A-knop stevig ingedrukt houdt, want vijanden hebben de mogelijkheid je blokkade te breken met harde slagen en als je lang genoeg hun kogels tegenhoudt beginnen ze op je voeten te schieten. Het is even wennen, maar na een korte tijd hak je er lustig op los en laat je niets op je pad heel.

Naast de gewoonlijke klappen die je uitdeelt met je zwaard zijn er ook speciale aanvallen die je gaandeweg leert van de zwaardkunstenaar Jian. Met deze aanvallen kan je de verdediging van een vijand omzeilen of deze juist met gemak doorbreken, en soms is het zelfs mogelijk om met een speciale aanval vijanden kennis te laten maken met de achterkant van je zwaard om ze vervolgens een kogel cadeau te doen. Ook kan je met deze speciale aanvallen executies uitvoeren, maar hoe gruwelijk de executie ook is, er komt geen bloed bij kijken. Of het een design gerichte keuze was, of dat Ubisoft gewoon wat meer toegankelijk wou blijven voor het grote publiek, het valt toch wel op dat het niet aanwezig is. Dit is niet per se een slechte keuze geweest, want ik vind het wel fijn dat mijn scherm niet constant met de rode vloeistof besmeurd is, maar er zullen mensen zijn die dit missen. De speciale aanvallen voer je vaak uit door vluchtig op de A-knop te drukken waardoor je een ontwijkende beweging maakt en dan in combinatie daarmee een horizontale, verticale of vooruitstekende beweging te maken.

Red Steel 2 is, in tegenstelling tot zijn voorganger, niet in realistische stijl opgebouwd maar is gekozen voor een cel-shaded design. Ubisoft heeft met succes het wilde westen met het moderne oosten weten te combineren en zo een wereld gecreëerd waarin de rode en groene tonen van het oosten in harmonie samenkomen met de gele en bruine tonen van het wilde westen. Vaak zijn de stedelijke gedeelten gemodelleerd naar een dorpje uit het wilde westen, waar de droge bosjes door de straten rollen en de gebouwen veel invloeden hebben van de westelijke stijl. In deze dorpen vind je, in contrast met de rest, vaak ook verkoopautomaten en vol elektronische deuren, maar ook de nodige bamboe en oosterse ornamenten. Soms zijn er wat glitches in de game, ik heb het een keer meegemaakt dat ik met een verkeerd getimede duik door de wereld heen viel en bij het laatste checkpoint moest beginnen. Ook heb ik het een keer meegemaakt dat een vijand met een gigantisch wapen dit wapen door de muur drukte en er vervolgens lustig op los schoot. Het vormt een schitterend geheel en de omgeving ademt vaak stijl en gratie, maar het geheel vormt zich pas echt door de schitterende muziek die gepaard gaat met het uiterlijk.

De muziek is net als de omgevingen van de game en mengeling van oostelijk en west, en het brengt opnieuw het beste van beide kanten. Het getokkel van gitaren dat samen gaat met melodieus gezang en de incidentele gong tussendoor. Het zorgt voor een gevoel van isolatie tijdens de gedeelten dat er even geen actie op het scherm is en brengt spanning met zich mee wanneer de vurige gevechten wel van het scherm af springen. Ook de geluidseffecten zijn van goeie kwaliteit, van zwaarden die tegen elkaar aan kletteren tot het ketsen van kogels op muren. De voice-acting is overtuigende gedaan, maar af en toe wordt het accent er wat te dik opgelegd en is de emotie wat te overdreven gedaan. Hierdoor krijgt de geloofwaardigheid een deuk en is het moeilijk empathie te voelen voor de karakters. Dit maakt het verhaal al gauw wat oninteressant omdat de beweegredenen van de naamloze held minder impact hebben op de speler. Gelukkig is dit niet genoeg om het complete verhaal op te breken en voel je nog genoeg neiging om door te gaan, maar het is een aardig minpunt.

Waar Red Steel 2 met vlag en wimpels slaagt is de pas van het spel, het weet precies lang genoeg je aandacht te houden voor een bepaald gedeelte om vervolgens weer iets anders fris jouw kant op te gooien. Dit wordt soms in de weg gezeten door de repetitieve sub-missies, en het nutteloos vernietigen van de omgevingen op zoek naar geld, maar het overgrote deel van de game heeft een excellente vordering en je zult dan ook vaak niet merken dat je al weer meerdere uren in de game hebt gestopt voordat je op de klok kijkt.

De game mist een multiplayer mode, en dit is ook een aardig minpunt, helemaal omdat een zwaardgevecht tegen een van je vrienden niet verkeerd klinkt, maar als je ziet hoeveel aandacht er in de single player is gegaan is het makkelijker begrip te tonen voor Ubisofts keuze. De game duurt ongeveer 12 uur wanneer je op je gemak doet, en er zijn meerdere moeilijkheidsgraden voor wanneer je echt een uitdaging zoekt. Wanneer je de game uitgespeeld hebt kan je ook nog de challenge mode proberen waarin het de bedoeling is zo veel mogelijk punten te scoren in een zo kort mogelijke tijd in een bepaald gedeelte van het verhaal. Dit zal je niet al te lang bezig houden, maar het verlengt de speelduur iets, en als je gewoon weer eens wat vijanden in de pan wilt hakken, maar niet weer de campaign wilt beginnen biedt dit een uitkomst.

Red Steel 2 is alles wat zijn voorganger was en veel meer, het is fris, het ziet er goed uit, het speelt lekker en het geeft je kramp in de armen. Het voelt enorm goed om een virtueel zwaard door het lichaam van een vijand te steken, zelf al is bloed geen bijkomstigheid. Je zult vijanden waarschijnlijk vaker te lijf gaan met het zwaard, maar ook het schieten werkt erg goed en de afwegingen tussen de twee zijn goed gemaakt. Red Steel 2 is echter niet perfect, af en toe raakt de MotionPlus in de war door snelle bewegingen en soms zijn de vijanden door grafische glitches in het voordeel. Het verhaal is niet van erg hoge kwaliteit, en de synchronisatie van stemmen is af en toe ook niet goed gedaan. Zelfs met zijn tekortkomingen is Red Steel 2 een game die iedere Wii-eigenaar moet bezitten, al is het alleen maar omdat dit een game is die zonder motion controls niet had kunnen bestaan.

Voeg deze pagina toe aan je favoriete Social Bookmarking websites:

| Meer...

< Vorige		Volgende >

Login form

Belangrijke headlines

Friendcodes

Tgdb Menu

Plaats reactie